Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

Για σένα

Τι είσαι;
Ποιός είσαι;
Μέσα στο όνειρο
δύο αστέρια με πλησίασαν τόσο
κ'είπαν
πως θα 'ρθεις.
κ'είπαν
πως οι ευχές μου για σένα
πιάσανε.

Και ήρθες.

Μα δεν είσ' άνθρωπος.
Που πότε ανηφορεί
και πότε κατεβαίνει.
Είσαι όλα τα ερωτικά ποιήματα
τα πιο όμορφα παραμύθια
που πήρανε μορφή στη μορφή σου.

Είναι οι ευχές μου
στο πρόσωπό σου,
είναι οι ελπίδες μου
στη φωνή σου,
είναι οι πόθοι μου
στην αφή σου.

Δεν είσαι ένας άνθρωπος.
Είσαι ο δικός μου άνθρωπος.
Που σ'ένα βράδυ
μου άλλαξες το πεπρωμένο.
Κι όλα τα όνειρα έπαψαν να ζουν
στον κόσμο των ονείρων,
κι ήρθαν μπρος στα μάτια μας
και με τύλιξαν στην αγκαλιά σου.

Είσαι ρομάντζο από ταινία.
Ένας άνδρας από ιδανικό
φιλοσοφικό υλικό.
Από αυτό που έχει μέτρο άριστο
και νου και σώμα υγιή.

Είσαι πλασμένος
από χρώματα αγάπης και χαράς.
Είσαι εκείνος
που τόσο καλά γνωρίζω.
Μα δεν σε ξέρω.
Ξέρω απλά τι ευχήθηκα.
Και ανακαλύπτοντας εσένα,
βρίσκω ποιές ευχές μου
βγήκαν αληθινές.
Και μα το Θεό,
όλες αλήθεια μοιάζουνε,
σαν το φιλί σου ζήσω.
Γιατί δεν είναι γεύση,
μα βίωμα
κάθ'ένα απ'τα φιλιά σου.

Τι είσαι;
Ποιός είσαι;
Καθόλου δεν με νοιάζει.
Καθ'όπως λες συχνά πυκνά
ο ορισμός περιορίζει.
Για αυτό και εγώ
ελεύθερη σε αγαπώ.
Όχι για τις ευχές μου,
μα για σένα.