Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

#L145sx

Δεν ήταν έρωτας με τη πρώτη ματιά... ήταν μία επανασύνδεση από μία άλλη διάσταση.
Νιώθω πως κάποτε είμασταν και πάλι μαζί. Όχι σ'αυτό το κόσμο που ζούμε τώρα... Ίσως σε κάποιο παραμύθι, ή κάπου στο μεσαίωνα οι ψυχές μας να είχανε και πάλι ταιριάξει...
Στο ρυθμό που μου χαρίζει η πνοή σου, γυρεύω να υπάρξω για εσένα!
Τα λεπτά μακριά σου μακρόσυρτα λες και τελείωσε η μπαταρία στο πλανήτη... Μα όταν είμαστε μαζί δεν υπάρχει χρόνος. Δεν υπάρχουν λεπτά. Δεν υπάρχουν στιγμές... Δεν φτάνουν ώρες για να πούμε ένα "τι κάνεις;". Δεν υπάρχουν ημέρες για να κοιταχτούμε στα μάτια και να το απολάυσω για όσο θέλω.
Είμαι ελεύθερη και αυθεντική! Πολύ παραπάνω απ'όσο θυμόμουν τον εαυτό μου.
Με δέχεται. Τον δέχομαι.
Μέχρι το τέλος και ίσως παραπάνω...


Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Romantikή άνoiξη....

Μία σύνθεση ύπαρξης πολύχρωμη, ευπροσάρμοστη. Δειλά ρομαντική. Πως αλλιώς θα ντυνόταν το μεσαίωνα αν δεν πασπάλιζαν παπαρούνες τα μάγουλά της. Και πέταλα γιασεμιού να σκόρπαγε στο κοίταγμα του έρωτα.
Έρωτα λέω. Και ύστερα σωπαίνω για ένα ξάφνιασμα ειλικρίνιας στα μάτια. Δύο σταγόνες έκπληξης μες τη σιωπή. Και ο αντίλλαλος της, τη φέρνει σε άβολη θέση. Κι όλο και ανθίζουν οι παπαρούνες.
Ξάπλωσε η άνοιξη στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Κοίταξα στα χρώματα και είδα τ'άρωμά σου.
Δεν υπάρχεις στον αιθέρα του κόσμου μου ακόμα. Έρχεσαι...